Een déjà vu…

Details Written by Kees van den Berg Published: 18/09/2017

De wedstrijd tussen onze A1 en AWDTV was net alsof ik een déjà vu van vorig jaar zat te bekijken. En dat terwijl er toch een aantal andere spelers op het veld lopen en een andere coach de lijnen uitstippelt.


De wedstrijd begon zoals de coach gehoopt had dat het zou gaan. Het plan was dat het eerste aanvalsvak de 1-0 zou gaan maken, waarna ADWTV de 1-1. Daarna moest het tweede aanvalsvak een voorsprong pakken met twee punten om de druk bij de tegenstander te leggen en de A1 minimaal alleen maar één puntje hoefde te scoren als de tegenstander dat ook had gedaan. En als je zelf dan misschien een extra puntje had kunnen maken zou je vanzelf een grotere afstand kunnen nemen.

De 1-0 werd door Suze gemaakt. AWDTV deed wat van hun verwacht werd, de 1-1. En vervolgens maakten Jelle en Mark de 2-1 en de 3-1. Voor zover alles zoals gepland.

AWDTV deed wat ze moest doen door de 3-2 te maken met een vrije worp. Maar toen strooide AWDTV roet in het spelletje van onze coach. Het eerste aanvalsvak kon geen punt maken. En het tweede aanvalsvak kon niet voorkomen dat AWDTV de 3-3 maakte.

Voor zover nog geen man overboord, zou je zo denken. Afgaande op het begin van de wedstrijd en de wijze waarop de A1 speelde, op zich voldoende kansen, had ik best het gevoel dat de A1 na de rust de zege nog naar haar toe zou kunnen trekken.

Maar AWDTV kwam na de rust gelijk goed uit de startblokken en was het onze A1 die achter de feiten aan moest gaan lopen. En stond AWDTV voor met 3-5. Melle benutte een strafworp, maar AWDTV antwoordde gelijk door de 4-6 aan te tekenen.

Het duurde negen minuten voordat Mark vanuit een schot onder de paal de 5-6 maakte. Chloë maakte vervolgens met nog negen minuten te gaan de 6-6 uit een strafworp.

En toen begon de martelgang voor ons toeschouwers.

Het aanvalsvak van AWDTV kon niet echt meer een vuist maken omdat één van de jongens ietwat geblesseerd raakte en door moest spelen omdat ze geen reserves hadden meegenomen. Maar in dat vak stond wel de beste speler van AWDTV. Dus als hij aan de bal was zat ik soms wel billen knijpend te kijken. Je weet maar nooit of hij hem er toch zomaar uit het niks in zou gooien.

Ons aanvalsvak ging de strijd aan. En er kwamen genoeg kansen. Zelfs een strafworp. Maar telkens wilde de bal maar niet in de korf. De coach deed nog een noodgreep door drie spelers in dit aanvalsvak te wisselen, maar het mocht niet baten. Het bleef bij de 6-6.

De déjà vu ligt in het feit dat de A1 vorig jaar ook had dat het ene vak wat makkelijker scoorde dan het andere. En dat ze over het algemeen goed aan het korfballen waren, maar dat ze het vaak niet konden omzetten in een overwinning stomweg omdat het scoringspercentage veel te laag lag.

Maar ik heb zo’n onderbuik gevoel, ik heb geen idee waar het vandaan komt, misschien is in deze de wens  de vader van alle gedachten, dat het dit seizoen een keer goed gaat komen.