H2tenswaardigheden

Details Written by webdesign Published: 25/11/2011

De kop is er af. Met onze hospitaalklanten Tessa (acuut verwijderd wormvormig aanhangsel) en Rein ( Pheiffer) op de ziekenbank en Jeroen(zwager geworden) en Wendy (al zat gespeeld) op de reservebank startten we wat rommelig tegen een zichtbaar en merkbaar ervaren en geraffineerd KVA. Vincent nivelleerde de 0 -1 van afstand en Han zorgde ook van afstand voor de eerste voorsprong. Bas liep vervolgens  heel fraai 3 – 2 binnen en na de laatste gelijkmaker van KVA zorgden Mo, Han en Vincent voor een prettige 6 – 3 ruststand. Hoe lang is geleden dat we juist zo’n voorsprong de rust niet binnen kregen?

Het sleutelwoord bleef soberheid. Eenvoud. Bas zorgde met zijn tweede doorloper voor een vierpuntenmarge, die door Helen, Bas, Han en weer Bas tot 11 – 7 in tact bleef. Toch was het bij 11 – 9 plotseling weer spannend. De scheids had het niet altijd bij het rechte eind en daar hadden wij meer last van dan de Amsterdammers. Dat lag gedeeltelijk ook aan ons gebrek of hun te veel aan ervaring met dit soort situaties. Toen bleek toch ook onze verbeterde weerbaarheid. Schouders er onder en verder knokken. Blijven doen wat je moet doen. Roos liep 12 – 9 binnen,  Mo “sloop” daar ook 13 – 10 achteraan en Roos sneekte ons naar 14 – 11. Je kon haar omdraaier zien aankomen. Gelukkig deed haar tegenstandster dat niet. Uiteindelijk was het slotaccoord voor KVA wat de eindstand op 14 – 12 bracht.

Lekker. Thuis winnen voor veel publiek en dat publiek een spannende en bij vlagen goede pot voorschotelen is altijd lekker. Natuurlijk, iedereen die mij kent weet inmiddels dat ik intern nog wel wat te miepen heb, maar dat “is logisch hè”. Ut ken altijd beter”.

Rein en vooral Tessa dropen na de wedstrijd snel af naar hun warme mandje. Top jongens dat jullie er bij wilden zijn. Neem alsjeblieft je tijd voor herstel, ook al weet niemand beter dan ik hoe zuur zo’n gedwongen pauze, zeker voor Tes, kan zijn. 

Nog 2 dingen over de rest van de middag. H1 kreeg eindelijk wat het verdiende: een klinkende  overwinning tegen een mogelijke titelkandidaat. Noot van mijn kant: als Ready titelkandidaat is, wat zijn wij dan? Laten we er maar eens vol voor gaan. H3 sloot naadloos aan bij 1 en 2 en leverde een wederom zeer onderhoudende pot af met een dikverdiend gelijkspel tegen Triaz. Helaas moet ik toegeven dat ik H5 voor het overgrote deel heb gemist. Sorry Dré. Ik beloof beterschap. Ik was nl nog wel benieuwd naar het spel van Wendy in H5. Of ze nog wel kon lopen na 3 wedstrijden op zo’n houten bankje. Supersub zeg maar.

De kop is er dus af. Ik heb er een goed gevoel aan overgehouden. Na dit brouwsel is het echter weer verleden tijd. De volgende wedstrijd wacht en aangezien ik toch al de naam van huis-tuin-en-keuken-psych heb meegekregen: resultaten uit het verleden zijn geen garantie voor de toekomst. Aan het werk dus maar weer.

Jan