Haarlem 1 – ALO 1: “Wat mij triggert…”

Details Written by Kees van den Berg Published: 11/10/2017

De uitnodiging van één van de coaches van de C1 om naar zijn eigen wedstrijd te komen kijken en het mooie weer triggerden ons om zomaar weer eens op een zondag naar de senioren te gaan kijken. En het was ook een leuk programma van Haarlem 3, 2, 1 en 4 achter elkaar.

En tegen de mensen die net zoals wij eigenlijk één hele dag korfbal in het weekeinde méér dan genoeg vinden en blij zijn als we op zondag eens iets anders kunnen doen, wil ik toch zeggen dat zo nu en dan een zondag gaan kijken, terwijl je er voor je gevoel misschien niet zoveel te zoeken hebt, best de moeite waard kan zijn. Ik heb vandaag leuke wedstrijden gezien. Vooral de wedstrijd van Haarlem 1 gaf veel aanknopingspunten om een verhaaltje voor de website te schrijven.

Ik had iets kunnen schrijven over Goliath die de reus (bijna) had verslagen. Over hoe deze wedstrijd waarschijnlijk alleen maar in de boeken zal komen te staan als verlies voor Haarlem 1, maar dat Haarlem 1 het eigenlijk in mijn ogen dubbel en dwars verdiend had om hem te winnen. Of in ieder geval minstens om gelijk te spelen. Over de hoeveelheid inzet en strijdlust die Haarlem 1 ten toon spreidde, en dat dit een toonbeeld voor de jeugd zou kunnen zijn.

Hele verhalen vanaf de zijlijn over gedrag en uitlatingen van toeschouwers. En natuurlijk het vaak terugkerende – en in dit geval wel zeer aanlokkelijke – onderwerp “de scheidsrechter”. De scheidsrechter die vanaf de kant en vanaf binnen het veld, vanaf zowel mede- als tegenstanders, veel te verduren kreeg (iets minder een toonbeeld voor de jeugd, maar sporten is nu eenmaal emotie…). En dat in het weekeinde waarin we extra aardig tegen de scheidsrechters zouden gaan doen. Niet dat wij ooit niet aardig tegen scheidsrechters doen… toch?!

Maar nee, ik wil het deze keer hebben over mijn eigen verslaving. Wat mij triggert om elke zaterdag bij mijn drie kinderen en bij de kinderen die ik train langs de lijn te willen staan: tranen-trekkende-trots!

Alle ouders zullen ongetwijfeld wel begrijpen wat ik bedoel. Dat gevoel dat je krijgt wanneer je kind iets goed doet… Ik ben gezegend met kinderen – van mezelf en geleend van andere ouders – die me dit gevoel geven. En waar ik maar geen genoeg van kan krijgen.

Het was mooi om te zien dat er vandaag best veel aanstormende jeugd in Haarlem 1 speelde. En ik vond het nog mooier om te zien dat er onder de toeschouwers twee ouders rondliepen waarvan één in ieder geval moeite had om de waterlanders niet te laten lopen. En terecht!