Ik snap niet hoe ze het doen

Details Written by Kees van den Berg Published: 04/10/2017

Ikzelf zou na twee keer al voor apegapen liggen. Het was net alsof ik naar tennis zat te kijken. Bal naar links…. bal naar rechts…. en het bleef maar doorgaan. En dat is denk ik de kracht van onze kampioenen.

Het maakte niet uit dat ze achter kwamen te staan. Onze kampioenen gaven niet op en bleven maar doorgaan. Of dat het beste jongetje van de tegenstander expres een meisje werd omdat hij zo goed verdedigd werd. Die taak werd gewoon overgenomen door een ander (in dit geval Frederique).

En ook als de tegenstanders in de verdediging van dame wisselden in de hoop dat onze kampioenen zich dan daaraan zouden aanpassen (trouwens een prachtige vondst van de coach), dan hadden ze niet gerekend op de kwaliteiten van Madelief en Frederique. Die supersnel in de verdediging hun eigen heertje weer opzochten en daarmee hun opdracht fantastisch hebben uitgevoerd.

Maar ook de andere kinderen bleven maar doorgaan. Jules en Fay die telkens van de aanval weer achter hun heertje aan moesten rennen om te verdedigen en regelmatig de bal terug veroverden. En Fedde die telkens maar weer probeerde om er tussen te springen om de bal te veroveren. Ze bleven maar doorgaan.

Uiteindelijk werd het na een zenuwslopende wedstrijd 5-5, na korfpunten van Frederique, Colin en de eerste van velen die ongetwijfeld gaan komen van Madelief. Onze “blijven-maar-doorgaan”kampioenen!