Verslag E3: “Gelukkig weer eens een normale wedstrijd”

Details Written by Kees van den Berg Published: 12/12/2017

…werd er gelijk na afloop van de wedstrijd tussen onze kampioenen en Sporting West vanaf de kant door één van de ouders gezegd. En ja, gelukkig was het weer eens een normale wedstrijd zonder allerlei randverschijnselen. Lekker alleen maar de focus op sportief korfballen en bibberen in een koude sporthal.

Het was echter wel de wedstrijd van de gemiste kansen aan de kant van onze kampioenen. Vaak omdat er gewoon veel te gehaast of van veel te ver werd geschoten. En ondanks dat de coaches en de tribune hierover aanwijzingen bleven geven, leek het wel alsof iedereen in het veld zijn oren thuis had gelaten.

De kampioenen kwamen eigenlijk vrij vlot voor te staan door een mooi schot van Madelief, maar het duurde wel heel erg lang voordat de tweede erin wilde gaan. En ondanks dat ze een redelijk veldoverwicht hadden is een marge van 1 wel heel erg klein. Er liep met name een vrij goed meisje bij de tegenpartij. En dan zul je net zien dat Sporting West uit die paar aanvallen wel scoort.

Maar gelukkig scoorde Frederique in de tweede kwart de 0-2. En dan denk je op de tribune “misschien valt de druk van het moeten scoren nu van de schouders van de kampioenen zodat ze minder gehaast gaan schieten”, maar vervolgens maakte Sporting West binnen de minuut de aansluitingstreffer. En begon het zenuwachtig alle ballen lukraak vanaf elke positie op de korf gooien opnieuw.

Pas aan het einde van de derde kwart scoorde Frederique de 1-3. Eindelijk weer een marge van twee, maar nog steeds geen zekerheid dat Sporting West niet alsnog zou kunnen scoren, want ook zij kregen kansen.

De vierde kwart was dus nog heel erg spannend. Met heel veel schoten die niet in de korf wilden vallen. Maar uiteindelijk maakte Frederique aan het einde van de vierde kwart de eindstand 1-4.

Goed gespeeld. Jules die heel veel kansen kreeg. Nadia die goed in de ruimte stond te verdedigen. Fedde die telkens probeerde voor zijn snelle jongetje te springen. Frederique die snel kan omschakelen van verdedigen naar aanval en daardoor vaak als eerste bij de korf van de tegenstander stond. Colin die zijn lange jongetje geen meter gaf en daardoor nagenoeg niet vrij kwam. En Madelief die telkens mooi vrij liep en telkens de bal kon ontvangen en doorspelen.

Maar ik wil de kampioenen wel graag vragen de volgende keer wat meer de rust bij het schieten te nemen en wat meer de goede kansen af te blijven wachten. Dat is beter voor het hart van de papa’s en mama’s, want dan hoeven ze minder in spanning langs de kant te zitten.