Verslag E3: “Mijn hart bloedt, maar ik ben wel blij…”

Details Written by Kees van den Berg Published: 13/10/2017

Ik hoop niet dat ik op een aantal HKC-harten trap, maar mijn hart bloedt een klein beetje wanneer ik de E3 van Rapid zie verliezen. Zelfs als ze van onze eigen kampioenen verliezen. Het gevoel van buurmeisjes en -jongetjes die tegen elkaar moeten strijden blijft bij mij toch nog altijd een beetje een raar gevoel. Maar goed om in de race te blijven voor het kampioenschap moesten onze kampioenen van Rapid winnen.

De wedstrijd begon rommelig, waarbij wel gelijk duidelijk was dat onze kampioenen een duidelijk overwicht hadden. Een tijd lang waren telkens onze kampioenen in de aanval zonder dat ze daaruit konden scoren.

Het weer hielp ook niet echt en Rapid stond goed te verdedigen. Pas in het tweede kwart scoorde Madelief met wat hulp van de scheidsrechter de 1-0. En toen leek de ban ietwat gebroken.

Rapid probeerde het aanvallend wel, maar de momenten dat zij daadwerkelijk op de korf konden gooien binnen de gehele wedstrijd waren op één hand te tellen. Zoveel overwicht was er. Jules maakte een mooi schot waardoor het halverwege 2-0 werd.

Na rust bleef hetzelfde beeld. Onze kampioenen die in de aanval waren en zo nu en dan kleine plaagstootjes van Rapid. Uiteindelijk werd het 5-0 door scores van Fedde (2x) en Madelief. De strafworpen hebben we maar gelaten voor wat het was vanwege de stromende regen.

Door een gelijkspel van de directe concurrenten hebben onze kampioenen nog goede kansen om zelfs kampioen van deze poule te worden.

Dan moeten ze komende zaterdag wel tegen Helios winnen. Zeer zeker geen gemakkelijke, maar ook geen onmogelijke taak. En daarbij kunnen zij alle aanmoedigingen goed gebruiken. Dus komt gij allen…