Voor alles is een eerste keer…

Details Written by Kai Published: 11/09/2017

Afgelopen zaterdag was de eerste wedstrijd van onze E3 dit seizoen. En gelijk was dit ook de eerste echte wedstrijd voor Fee en Frederique. Vandaag stond de “uit”wedstrijd tegen de E3 van Rapid op het programma.

Colin, Fedde, Jules en Sietze hadden hun eerste wedstrijd al een tijdje geleden gespeeld. En zomaar hadden zij ook eerder – in het vorig zaalseizoen met de F-jes – tegen de meeste van deze kinderen gespeeld.

Maar ook bij hen was in het begin van deze wedstrijd alles nog een beetje onwennig. Als je van de F naar de E gaat verandert er ook zoveel. Waarvan het niet-meer-verdedigd-mogen-schieten wel de grootste verandering is. En dat jongetjes alleen maar jongetjes mogen verdedigen en meisjes alleen maar meisjes. En dan moeten de kinderen opeens heel anders gaan spelen. Verdedigen en vrijkomen wordt plotsklaps een stuk belangrijker en moeilijker.

Gelijk vanaf het begin waren onze kampioenen goed aan het verdedigen. En maakten ze het Rapid heel erg moeilijk om naar elkaar over te gooien. Telkens zaten onze kampioenen er goed tussen en veroverden bij balverlies de bal snel terug. Dat had tot gevolg dat het spel zich de meeste tijd op de helft van Rapid afspeelde, zonder echter dat onze kampioenen tot scoren kwamen. En ik begon hem al een beetje te knijpen: dit zou wel eens een wedstrijd kunnen worden waarin maar weinig korfpunten zouden kunnen vallen.

Pas laat in de tweede kwart brak Rapid één keer uit, één moment van onachtzaamheid, en scoorde daaruit de 1-0. Ik dacht gelijk: het kan toch niet waar zijn dat je zo’n veldoverwicht hebt en dat je toch door één klein foutje achter de feiten aan moet gaan lopen…

Maar gelukkig, direct na het korfpunt van Rapid, binnen één minuut na elkaar, scoorden Frederique, Suus (gevraagd om in te vallen) en weer Frederique de 1-1, 1-2 en de 1-3. De ouders langs de kant werden voor de eerste keer dit seizoen weer eens gek.

En toen was de ban helemaal gebroken. Frederique scoorde nog twee keer voor de grote pauze. Maar ook de andere kinderen hadden kansen. En juist omdat ze zo goed met z’n allen aan het verdedigen waren, en er telkens met succes tussen sprongen om de bal te veroveren, gaven ze nagenoeg geen kansen meer weg aan Rapid. Het mag een wonder zijn dat onze kampioenen niet nog meer korfpunten maakten.

Na rust scoorde Colin de 1-6. En vanaf dat moment begonnen een aantal ouders om doorloopballen te vragen. En geloof het of niet: in hun allereerste E-wedstrijd, voor de allereerste keer, bij de F-jes alleen nog maar in de training gedaan, aangemoedigd door twee enthousiaste coaches, gingen onze kampioenen spectaculaire doorloopballen maken. Jammer genoeg gingen ze er allemaal niet in, stuiterden ze net van het randje weer eruit of gingen finaal over de korf heen (wat ook helemaal niet erg is als je bedenkt dat ze dit pas voor de eerste keer in een wedstrijd deden), waardoor het uiteindelijk 1-6 bleef.

Maar wat een toppertjes hebben wij vandaag weer gezien. Haarlem 1 pas maar op!