A1 begint goed aan HKW

“Hier zitten we dan in een volgepakt Kennemer Sporthal op een houten bankje langs de lijn, in afwachting op de eerste wedstrijd van Haarlem A1, gelijk de streekderby tegen Rapid, kan Haarlem A1 voort borduren op het goede spel van de laatste weken veld, het spel waar Feyenoord beroemd mee is geworden “geen woorden maar daden”, gaan voor elke bal, voorop in de strijd, maar dan met verzorgd en afwisselend samenspel, zonder dat het tot echt “vechtkorfbal” verzand, en dit eindelijk omzetten naar niet alleen goed spelen, maar ook in winst?”

Zo had Theo Koomen zijn radio verslag bij de wedstrijd tussen Haarlem A1 en Rapid A1 kunnen beginnen, in zijn gebruikelijke wijze met oneindig lijkende volzinnen. En ik hoor de jeugd al roepen “wie is dat nou weer?!” en voel ik mij opeens weer een stuk ouder dan de jeugdige geest die ik eigenlijk ben.
De wedstrijd begon met twee teams die redelijk aan elkaar gewaagd leken, met de kanttekening dat Haarlem wel veel kansen miste: 1-0 doorloop Jelle, 2-1 schot Mark, 3-2 strafworp Jelle en 4-2 schot Joanne.

En vanaf toen begon Haarlem een beetje uit te lopen vanaf 5-2 schot Mark, 6-3 schot Suze tot bij rust 7-3 schot Tim.

Na de rust had Haarlem haar “gebruikelijk” dipje en lieten ze Rapid terugkomen in de wedstrijd. Chloë maakte nog de 8-4, maar opeens stond het 8-8.

Gelukkig herpakte Haarlem zich en begon weer langzaam aan het uitbouwen naar een voorsprong. 9-8 schot Suze, 10-8 Tim met een schot van onder de paal, 11-9 schot Melle, 12-9 strafworp Jelle, 13-9 doorloop Suze, 14-9 een wel zeer lange doorloop meer onderhands schot van Chloë, 15-9 schot Brendan van onder de paal, 16-9 schot Tim, 17-9 doorloop Suze, 18-11 schot Tim, 19-12 mooie omdraai beweging van Brendan, 20-12 schot Chloë, waarna het uiteindelijk 20-13 eindstand werd.

Groot pluspunt van de wedstrijd vond ik dat Haarlem met het wisselen van de vakken gevarieerder en dynamischer lijkt te zijn gaan spelen. Niet alleen maar op de doorloop, maar ook meer op het schot, waarna het wapen van afvang en de kleine kansen die daaruit voortvloeien ook gewoon gepakt werden. Zie maar hoe vaak daaruit is gescoord. Klein minpuntje, maar verder hoor je mij niet klagen, blijft dat ze relatief veel kansen nodig blijven hebben om te scoren (hoewel 20 korfpunten in 50 minuten best een hoog gemiddelde voor Haarlem is).

De tweede wedstrijd was tegen Swift A1, die op het veld breedtesport heeft gespeeld. En dat verschil was ook wel heel duidelijk in de wedstrijd te zien. Niet dat Swift slecht speelde, maar toch zie je dat Haarlem, ondanks dat ze al een wedstrijd gespeeld hadden, het gemakkelijker had.

Wat zich ook liet aftekenen in het scoreverloop: 1-0 strafworp Chloë, 2-0 schot van onder korf Chloë, 3-0 strafworp Jelle, 4-0 schot Jelle, 5-0 strafworp Chloë, tot Swift er zowaar twee achter elkaar ingooide. Maar Haarlem pakte gelijk de draad weer op met 6-2 schot Tim, 7-2 Brendan met schot van onder de paal, 8-2 schot Mark, 9-2 Tim van onder de paal, 10-2 een kopie van de 9-2, 11-4 Joanne van onder de paal, 12-4 Tim van onder de paal, 13-4 Chloë van onder de paal en in de zoemer van rust de 14-4 van Chloë – het wordt een beetje eentonig – van onder de paal.

Na rust leek het gewoon weer verder te gaan met een mooie omdraai beweging van Tim, de 15-4, maar opeens stokte het. Het “gebruikelijke dipje”? 14 minuten lang moesten we wachten op het verlossende volgende korfpunt: 16-4 van Melle van onder de paal, met de daaropvolgende vakkenwissel. En vervolgens binnen de minuut was er weer een vakkenwissel met de 17-5 van Chloë. Maar Haarlem pakte de draad weer op: 18-5 doorloop van Joanne, 19-5 schot van Melle en maakte Mark de eindstand 20-6 met een doorloop.

Uiteindelijk een gemakkelijke overwinning waarbij de coach nog wat heeft kunnen experimenteren met het wisselen van de reserves Nika, Inge, Melle en Jasper. Nu alleen nog het afleren van dat “dipje”…

A.s. vrijdag om 19 uur de beslissende wedstrijd tegen VZOD, voor een plaatsje in de finale zaterdag.