Coaches krijgen korfballes van onze kampioenen

korfbal vet cool articleOnze kampioenen (van de F1, red.) lieten afgelopen zaterdag zien dat vier-korfbal eigenlijk heel simpel kan zijn. Je verovert de bal. Gooit de bal naar voren. Loopt achter de bal aan. Gooit op de korf en scoort. En wanneer je niet gelijk de eerste keer scoort is er iemand die mee is gelopen, de afvallende bal vangt en daarna gelijk weer op de korf gooit. Tussentijds het je tegenstander moeilijk blijven maken door te blijven verdedigen en er tussen te springen om de bal te veroveren en je hebt de sleutel tot succes in handen.

Eerlijk gezegd duurde het tot het vierde kwart tot deze coach zich wat comfortabeler ging voelen, maar vanaf toen werd het korfballes voor de coaches.

Het score verloop eerste kwart: 1-0 Colin, 2-0 Colin, 3-2 Maren.

Tweede kwart: 4-2 Suus, 5-3 Maren, 6-3 Suus.
Derde kwart: 6-4.
Vierde kwart: 7-4 Maren, 8-5 Maren, 9-5 Djesse, 10-6 Maren, 11-6 Suus, 12-6 Maren en eindstand 13-6 Nadia.
En de derde overwinning was een feit.

Maar nog belangrijker is dat ik een heleboel goede dingen heb gezien. Fedde die heel goed de verre bal kan gooien en over zijn drempelvrees heen is. Jules die super stond te verdedigen en zijn tegenstander dwong om door het hele veld te lopen in de hoop Jules af te schudden. Djesse die zijn doelpuntje weer meepikte en daardoor misschien wat meer zelfvertrouwen krijgt om wat vaker op de korf te gaan gooien. Suus die ging voorverdedigen bij een veel groter meisje. Colin die telkens de bal veroverde door in de ballijn te springen. Maren die maar bleef scoren. En Nadia die als een tijger stond te verdedigen en waarvan het harde werken gelukkig ook weer eens beloond werd met een (het winnende) doelpunt. Maar vooral een team met kinderen die goed overspeelden en die telkens de vrije speler wisten te vinden.

Vlak na de wedstrijd sprak iemand die de wedstrijd niet had gezien mij aan met de vraag hoe de F1 het had gedaan. En ik vertelde dat we hadden gewonnen met 13-6 en dat ze goed hadden gespeeld. En gelijk daarop zei ze: “en waarom kijk je dan niet blij?”. Ze betrapte me erop dat ik in mijn hoofd al weer bezig was met de wedstrijden die nog moeten gaan komen en wat er nog beter zou kunnen en moeten gaan. Omdat ik weet dat er nog hele moeilijke wedstrijden gaan komen, o.a. tegen Rapid en KZ Danaïden en dat ik graag wil dat onze kampioenen daar ook goed tegen gaan spelen. Tegen KZ Danaïden hadden we in het veldseizoen eerste klasse al gespeeld, toen kansloos – weliswaar pas in de tweede helft – verloren, en KZ wint nu in deze poule alles vrij makkelijk.

Maar ze had gelijk. Volgende week de streekderby tegen Rapid (waar we overigens alle steun en support goed kunnen gebruiken) komt volgende week wel. Voor nu moeten we gewoon heel erg blij en trots zijn met het goede spel.