Een frisse start

Op een frisse zondagochtend, een dag na weer de eerste wedstrijden van het seizoen, loop ik met Delko in het Schoterbos met een zwak zonnetje in mijn rug. En ondanks dat ik wat moeite had met opstaan, om 6:15 uur werd ik wakker gemaakt door Delko, is het toch wel weer lekker om buiten te lopen. En terwijl ik geniet van de overvliegende kwekkende ganzen en Delko die de meeuwen achterna zit loop ik te bedenken wat ik ga schrijven over de wedstrijd van de C1.

HKC Haarlem mag zich verheugen op een groot aantal talenten in deze leeftijdscategorie. En de concurrentie voor de kinderen om in de C1 te komen was groot dit jaar. Zo kan ik nog wel een aantal namen van kinderen bedenken die net zo goed in de C1 hadden kunnen spelen. Maar helaas kunnen maar maximaal tien kinderen in één team. Ik vind het niet leuk om te zien wat selecteren soms met bepaalde kinderen (en ouders) doet. Iedereen heeft wel bepaalde verwachtingen. En ik vind het heel vervelend als er kinderen zijn die het idee hebben dat ze op een verkeerde plek spelen. Hopelijk kunnen zij toch hun mindset verplaatsen en het beste ervan proberen te maken. En gewoon plezier maken met hun (nieuwe) vriendjes en vriendinnetjes.

De C1 begon goed met fris spel. Olav opende de score met een prachtig afstandsschot. Top, altijd een geduchte tegenstander, antwoordde door direct de gelijkmaker te maken.

En vanaf toen, als je alleen naar het scoreverloop kijkt, lijkt het dat onze kanjers totaal geen moeite hadden met Top: Rik begon met een doorloopbal, Abel volgde met een schot, Dylan met een doorloopbal en Olav met een schot, waardoor onze kanjers vlot uitliepen naar een 5-1 voorsprong. Top scoorde nog een keer, maar na een mooi schot van Manisya van een meter of vier en een schot van Olav van onder de paal stond het bij rust 7-2.

Wat het scoreverloop niet vertelt, is dat er hard voor geknokt moest worden. Top gaf het niet zomaar cadeau. Onze kanjers hadden verdedigend als opdracht gekregen om sowieso geen doorloopballen door te laten. En daar waren ze tot zover heel goed in geslaagd aangezien de tegenpunten alleen maar uit schoten voort kwamen (een door de coaches ingecalculeerd risico).

Vlak na rust scoorde Olav de 8-2. En ik weet niet wat er gebeurde, maar vanaf toen hadden onze kanjers een mindere periode. Misschien kwam het door de wissels dat iedereen weer even aan elkaar moest wennen. Aanvallend lukte het niet om te scoren. En verdedigend werden er zo hier en daar wat kleine foutjes gemaakt, die Top gelijk afstrafte en daardoor drie punten achter elkaar scoorde.

Pas toen Dylan met een fraai afstandsschot de 9-5 maakte zag je dat het tij weer keerde. Rik verzilverde een strafworp en Carlijn maakte een mooie doorloopbal, waarna het 11-5 stond. Top scoorde hierna nog twee keer, maar de strijd was al gestreden. Milo mocht ook nog even invallen. En Abel zorgde met een schot ervoor dat de eindstand 12-7 werd.

De dames hebben degelijk gespeeld, maar het aanvallende gevaar moest in deze wedstrijd bij onze heren vandaan komen. Als je bedenkt dat dit de eerste wedstrijd van het seizoen is, iedereen weer moet wennen aan de bal en aan elkaar, dan belooft dat in mijn ogen veel voor de komende periode. Alle dames hebben genoeg kwaliteiten om ook aanvallend potten te breken. En wanneer dat gebeurt, dan moet je van elke tegenstander kunnen winnen.