Invallers en bankzitters: BEDANKT!

korfbal vet cool articleAan het einde van het jaar is altijd zo’n periode waarin we allemaal terug gaan kijken naar het afgelopen jaar. En elkaar het beste wensen voor het komende jaar. En in de laatste clubkrant en op het veld heb ik al een heleboel bedankjes voorbij zien komen. Bedankt bestuur, commissieleden, coaches, trainers, vrijwilligers, sponsoren, mede teamgenoten, ouders etc etc.

Maar wie we ook zeker niet mogen vergeten zijn wat mij betreft de invallers en bankzitters. Vooral de bankzitters aangezien als het tegen zit dat wel de meest ondankbare taak van allemaal is.

We kunnen er heel filosofisch over doen, maar volgens mij is de voornaamste drijfveer om in te vallen of op de bank te gaan zitten de hoop dat je mag spelen. Bijzaak is dat je daarmee een ander helpt en dat het gewoon gezellig kan zijn om met teamgenootjes uit het voorgaand jaar op te trekken.

Als je mag invallen of bankzitten bij een hoger team is dat daarnaast ook nog eens strelend voor je ego en kan je als je mag spelen veel leren. Maar ook als je invalt bij een lager team zijn er anderen die misschien van jou kunnen leren.

De keerzijde van het Invallen is dat het vaak is vanwege de misère van iemand anders. Soms is het omdat iemand iets leuks gaat doen, maar vaak ook vanwege blessures of ziekte.

Als je gevraagd wordt om reserve te zitten, kan het zomaar zijn dat je niet eens van de bank afkomt. Of dat je maar 33 seconden speeltijd krijgt. Ik weet overigens niet wat erger is…

En als je wel mag spelen is dat vaak omdat iemand geblesseerd is geraakt of het scoreverloop dusdanig is dat het er niet meer toe doet. In het meest gunstigste geval winnen we dik. In het minst gunstige geval staan we zoveel achter dat het ook niet meer uitmaakt. Hoe dan ook. Er moet iemand van het veld voordat jij er op mag. En dat is natuurlijk nooit leuk voor de ander.

Als invaller of bankzitter moet je soms eerder uit je bed. Soms heb je geluk en is het gelijk na je eigen wedstrijd. En soms moet je wat langer wachten of terug komen. Soms rijden ouders extra om de kinderen van de ene locatie naar de andere te brengen. En dat allemaal om wedstrijden door te kunnen laten gaan.

Maar niet alleen de invaller kan er van profiteren, ook de hele vereniging. Ik ken teams die mede vanwege de invallers kampioen zijn geworden. Ik ken teams die vanwege geen goede invallers juist niet kampioen zijn geworden terwijl ze dat misschien wel in zich hadden. Ik ken teams die bij gebrek aan invallers nooit hadden kunnen spelen. Ik weet zeker dat invallers de vereniging veel geld hebben bespaard. Dus vlak zeer zeker de rol van invallers en ook bankzitters niet uit.

Je bent snel geneigd om invallers en vooral bankzitters maar voor lief te nemen, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Soms worden kinderen boos omdat ze gewisseld worden voor een bankzitter. Ik snap wel waar die emotie vandaan komt, maar een paar minuten of, bij een aantal kinderen, een dag later zien ze misschien wel in dat invallen ook zo zijn voordelen heeft. Invallers krijgen hierdoor meer ervaring en leren misschien nieuwe, andere dingen. En zij kunnen deze nieuwe ervaringen weer meenemen naar hun eigen team. En daar heeft het andere team dan ook weer profijt van. Daarbij komt dat wanneer het andere team een beroep op de invaller moet doen bij een wedstrijd die er toe doet, dat de invaller al gewend is om met het andere team te spelen en moeiteloos kan meedraaien. En zo helpen we elkaar om steeds beter te worden in wat we allemaal leuk vinden.

Daarom zeg ik: wees zuinig op onze invallers en bankzitters!

En invallers en bankzitters: BEDANKT!