Kampioenen zonder ook maar één wedstrijd te winnen!

korfbal vet cool articleOok deze najaarscompetitie zijn er weer een aantal teams van HKC Haarlem kampioen geworden. En dat op zich is, als je bedenkt dat deze teams in hoge klassen uitkomen en wij een relatief kleine vereniging zijn, toch eigenlijk best wel bijzonder. En natuurlijk moet dat dan gevierd worden met taart en bubbels!

Maar het is niet altijd alle teams gegund om eerste te worden in hun poule. Soms heb je de pech dat er een team in jouw poule zit die veel te sterk is en eigenlijk een klasse hoger had moeten spelen. Of je zit in een poule met gelijkwaardige teams waar iedereen van iedereen kan winnen. En dat je net geen eerste wordt omdat je dan soms wat puntjes laat liggen. Of je speelt gewoon goed, maar je verliest telkens omdat de andere teams gewoon beter zijn.

Wat ik van mezelf en ook om me heen vaak merk, is dat iedereen altijd heel erg op het resultaat is gefocust. Van nature ben ik zelf ook heel fanatiek en wil ik altijd winnen. Er is mijn inziens ook helemaal niks verkeerds aan altijd de beste willen zijn. Maar hoe vaak hoor ik anderen, en ik moet bekennen ook mijzelf, wel niet vragen “heb je gewonnen?” of “heb je nog gescoord?”. En pas daarna, vaak als het antwoord op voorgaande vragen wat tegenvalt, de vraag “heb je lekker gespeeld?”. Zou het eigenlijk niet andersom moeten zijn?!

Je hoeft niet altijd eerste in je poule te worden om een kampioen te zijn. Wat mij betreft zijn de kinderen van de F1 daar een prachtig voorbeeld van. Door omstandigheden was onze F1 in een veel te hoge klasse ingedeeld. En van tevoren hadden we er al rekening mee gehouden dat als de krachtsverhoudingen veel te ver uiteen zouden lopen en de F1 alleen maar met grote cijfers zou gaan verliezen. We zouden moeten gaan overwegen om ze vroegtijdig uit de competitie te halen. Alleen maar met 40-0 verliezen, daar worden ze niet beter en zeker niet gelukkiger van.

Maar wat hebben de kinderen ons versteld doen staan!

Tot op heden hebben ze weliswaar alles verloren. En komend weekeinde zullen ze hun laatste wedstrijd ook wel verliezen (inderdaad verloren afgelopen zaterdag, red.). Maar het gaat erom hoe ze telkens verliezen. Vol overgave storten ze zich elke week in de strijd en telkens geven ze alles. En dit allemaal terwijl ze eigenlijk op voorhand weten dat ze de wedstrijd zullen gaan verliezen. Maar nee hoor, die koppies gaan niet hangen als ze achter komen te staan. Ze blijven stug door verdedigen en naar voren rennen om te scoren. Niemand wordt op de ander boos omdat de bal verkeerd wordt gegooid. Niemand die op- of aanmerkingen over de scheidsrechter maakt. Strijdend met z’n allen ten onder tot de laatste seconde. Vaak tot na de rust blijven ze gelijk op gaan met hun veel betere tegenstanders en pas in het derde of vierde kwart verliezen ze de wedstrijd op punten.

Maar wat mij betreft winnen ze elke week en zijn het stuk voor stuk kampioenen!