Onverwacht werd het een thriller…

a1 2016 2017Ik kwam pas aan het einde van de eerste helft van de wedstrijd van de A1 tegen KVA/DKV Victoria A2 bij het clubhuis aangefietst. Terwijl ik op de app al dingen voorbij zag komen als: 0-1, 0-2, 0-3, “Maaike huilend het veld uit”, 1-3 Mark, “natrappen van tegenstander”, 2-3 Melle, 2-4 en 2-5. Dan begrijp je waarschijnlijk wel dat ik zoiets had van “Wat gebeurt daar allemaal?!” en dat ik even iets harder naar het clubhuis fietste dan normaliter.

Aangekomen wist men mij te vertellen dat Maaike zich voorafgaande de wedstrijd al niet zo lekker voelde en dat de duwtjes van haar tegenstandster de laatste druppel bij haar was.

Het “natrappen” kwam voort uit duwen onder de paal. Iemand van ons liet zich niet zo gemakkelijk wegzetten met tot gevolg dat beide dames bovenop elkaar vielen. Waarna bij het opstaan toeschouwers zeggen iets gezien te hebben wat op een schoppende beweging van KVA leek. Langs de lijn leverde dat meer commotie op dan binnen het veld, aangezien beide dames gewoon deden alsof er niks was gebeurt. En daarna is er verder tussen de dames ook geen “incidentje” meer geweest.

Inge was er ingekomen voor Maaike, en na de 3-6 van Melle maakte Mark de 4-7, tevens ruststand.

Afgezien van het gebruikelijke duwwerk, wat er bij schijnt te horen in de A, kabbelde de wedstrijd in mijn ogen vanaf mijn komst een beetje voort. Ik had eerlijk gezegd niet echt het gevoel dat onze A1 terug zou gaan komen.

Na de rust kabbelde de wedstrijd nog steeds voort. KVA was niet bij machte om de voorstand uit te breiden. En onze A1 was slechts in staat om bij te blijven zoals je aan het scoreverloop tot zo ongeveer een kwartier voor het einde van de wedstrijd wel kunt zien: 4-8 / 5-8 Lloyd / 6-8 Lloyd / 6-9 / 7-9 Jasper / 8-9 Inge / 8-10 / 9-10 Luce / 9-11 / 10-11 Melle.

En van het laatste kwartier tot aan de laatste 5 minuten, met de stand 10-11 was er een periode – In de tussentijd waren Jelle en Guido erin gekomen voor Jasper en Lloyd en Madelief voor Inge – dat beide teams geen punt meer konden scoren.

Tot 5 minuten voor het einde Jelle de 11-11 maakte. Het leek wel alsof onze A1 er opeens in ging geloven en KVA alleen maar zenuwachtiger werd. Nog geen minuut later kreeg de A1 een strafworp mee, waaruit Chloë de 12-11 scoorde. Dus vanaf toen was het zaak om zonder onnodige fouten de bal te veroveren en de wedstrijd uit te spelen.

Alleen een minuut voor het einde, de scheids had net de laatste minuut aangegeven, verliest de A1 onnodig de bal en scoort KVA de 12-12.

Met nog maar maximaal een halve minuut op de klok ging de A1 in een allerlaatste poging in de aanval en echt seconden voor het eindsignaal scoort Melle de 13-12.

Spannender dan dit kan je het toch niet krijgen!