Onze kampioenen winnen van “aartsrivaal” Rapid F2

korfbal vet cool articleWat hebben buren toch altijd als ze een wedstrijd tegen elkaar spelen? Zo is bij voetbal Nederland – Duitsland altijd heel beladen. Of dichter bij huis, als Ajax en Feyenoord tegen elkaar spelen, lijkt het niet alleen op het veld, maar ook daarbuiten wel oorlog. Laat staan als het twee verenigingen uit dezelfde plaats betreft. En hoewel ik het zelf niet zo heb, maar toch lijkt een wedstrijd tussen Rapid en HKC Haarlem op voorhand ook altijd een ander gevoel te hebben dan wanneer het om een andere vereniging gaat. En waarom eigenlijk?!

De wedstrijd van onze kampioenen vandaag was alles behalve rivaliserend. Het was een toonbeeld van hoe het ook zou kunnen. Gewoon een gemoedelijke wedstrijd, waarin er een ontspannen haast kerstachtige sfeer heerste, waarin er grapjes konden worden gemaakt met zowel de eigen als de “rivaliserende” toeschouwers (het waren er weer super veel, top!), waarin er bewondering was voor beide teams als de kinderen iets moois lieten zien en iedereen angstig keek als er een botsing was en er tranen vloeiden.

De eerste twee kwarten waren heel erg spannend en lieten twee teams zien die heel erg aan elkaar gewaagd waren. Onze kampioenen stonden als leeuwen te verdedigen. Net zoals de kampioenen van Rapid. En ondanks dat er toch best wel kansen over en weer kwamen stond het halverwege toch maar 2-1 in het voordeel van Rapid.

Pas in het derde kwart kwam de ommekeer voor onze kampioenen. Na een aantal snelle aanvallen begon de uitlooprace. Eerst werd het 2-5 voor ons, waarna met behulp van de komst van de vijfde “super”speler Rapid nog even tegensputterde en de aansluiting bleef houden (3-5). Maar uiteindelijk gaven onze kampioenen de voorsprong niet meer uit handen en liepen verder uit tot 4-9 (de eindstand).

De negende was eigenlijk de mooiste. De bal kwam op de voorkant van de korf, leek weer naar voren te gaan stuiteren, maar tegelijkertijd draait de bal om zijn as en rolt toch nog over de rand en zo in de korf.

Ik moet toegeven dat het leuk voelt om te blijven winnen, maar uit ervaring weet ik ook dat winnen altijd maar tijdelijk is (er komen altijd wel weer andere kampioenen die beter zijn). Nog leuker is het om onze kampioenen te zien groeien. En dat is hopelijk blijvend.