Regels zijn er om gebroken te worden… Toch?!

korfbal vet cool articleZaterdag was onze A1 op bezoek in Den Haag bij Ons Eibernest om tegen hun A2 te spelen. En het eerste wat je opvalt als je in de hal komt is een groot spandoek met daarop de tekst: “Oh oh Den Haag mooie stad achter de duinen, de Schilderswijk, de lange poten en de Steenwijklaan (de straat waaraan het complex van Ons Eibernest ligt). Oh oh Den Haag ik zou met niemand willen ruilen, meteen gaan huilen als er geen Eibernest zou zijn.”.

En ondanks dat de schroeven van de isolatie door het dak van de kantine zichtbaar waren en ze de verwarming in de hal wel iets hoger hadden mogen zetten (we zaten op de tribune met koude handen) sprak uit deze twee zinnen voor mijn gevoel wel een heleboel warmte die deze Eibergasten voor hun “ploegie” hebben. Iets om bijna jaloers op te worden.

En in zo’n warme atmosfeer zou je eigenlijk de Hagenese gastvrijheid en humor verwachten. Maar onze A1 werd verwelkomd met duwen, shirtje trekken, afhouden, elleboogje en ga zo maar door. En een scheids die niets van dit alles zag.

Misschien zie ik het wel verkeerd, maar het valt me de laatste tijd heel erg op dat er steeds fysieker wordt gespeeld en er steeds meer wordt toegestaan door de scheidsrechters. Toen ik dat ter sprake bracht wisten een aantal mensen mij te vertellen dat vooral de Amsterdammers en de Hagenezen bekend staan voor dit soort praktijken, maar helaas zie ik zelf deze trend ook bij andere stedelingen en dorpelingen, en zelfs in lagere klassen terug.

En dat terwijl de spelregels in mijn ogen toch heel duidelijk zijn in deze:
Het is verboden een tegenstander te duwen, vast te houden of af te houden.

Elke belemmering van de vrije beweging van de tegenstander is verboden, ongeacht of dit al dan niet opzettelijk geschiedt. Dit verbod om de vrije beweging van de tegenstander te belemmeren wordt bestraft, ongeacht of de tegenstander wel of niet in het bezit is van de bal en ook als de bal in het andere vak is.

Waren het zware overtredingen? Nee, maar wel voldoende om onze spelers uit hun spel te halen. Waren het opzettelijke overtredingen? Ik geloof wel dat Jasper niet met opzet een elleboog in zijn gezicht kreeg. Waren het onbesuisde overtredingen? Soms was in mijn ogen de grens tussen fanatiek spelen en onbesuisd spelen flinterdun. Vooral bij bepaalde spelers. Was het onsportief? Waar Maaike nog even pas op de plaats hield toen haar tegenstandster op de grond viel (en daar van de bank van de tegenstanders nog applaus voor kreeg), ging de Eibergast gewoon door nadat hij Jasper in het gezicht raakte en kon daardoor onverdedigd scoren (waarvoor hij ook een groot applaus kreeg van zijn eigen bank). Was het gemeen? Ook weer niet echt, maar wel irritant.

En wat er tegenwoordig ook steeds meer bij schijnt te horen is mekkeren tegen de scheidsrechter. Onze A1-ers klaagden veel bij de scheids over het duwen en trekken. En waarom de Eibergasten klaagden weet ik eigenlijk niet aangezien alles wat zij deden bijna altijd onbestraft bleef en zij dik voor stonden. Alleen werd de scheids hun gezeur zo zat dat ze in de tweede helft het spel stil legde en een Eibergast van het veld stuurde.

Abel was heel opmerkzaam aangezien het hem was opgevallen dat de invaller uit de A1 van Ons Eibernest kwam, die overigens overgangsklasse spelen. Maar omdat dit nog niet één van de laatste zeven wedstrijden was kon dat volgens hem nog onbestraft. Ook zoiets wat in mijn ogen niet juist is: iemand uit een hoger team laten invallen. Dat is toch wedstrijdvervalsing?! Maar ook hier zie ik een bepaalde gelatenheid. Iedereen weet dat de maximum snelheid in Nederland 130 km per uur is, niemand houdt zich aan deze regel en scheldt de politie verrot wanneer ze daar een prent voor krijgen. Pas als we slachtoffer worden van iemand die te hard reed, dan pas vinden we dat de maximum snelheid gehandhaaft dient te worden en de politie daar te weinig aan doet.

Uiteindelijk ging de wedstrijd verloren met 16-6. En zonder al dat geduw en getrek had Hun Eibernest waarschijnlijk ook wel gewonnen. Maar ook deze keer speelden onze A1-ers niet eens zo verkeerd. Alleen hebben ze veel moeite met het fysieke spel van hun tegenstanders en hebben ze niet altijd het geluk aan hun zijde in de afronding.

In jezelf blijven geloven, niet de koppies laten hangen en er gewoon de volgende keer weer vol voor blijven gaan! Daar wordt je alleen maar beter van.