Verslag A1: “Korfbal niet alleen balletje door een korf gooien!

Voorafgaande bepaalde wedstrijden, met name tegen onbekende tegenstanders, willen we nog wel eens naar de prestaties van dat team in het voorgaande veldseizoen kijken om zo ons een beeld te vormen van de tegenstand die we kunnen verwachten. Zo zaten we dus ook te kijken naar de voorgaande wedstrijden van de A2 van HKV Ons Eibernest.

En toen viel ons oog op de wedstrijd van 14 oktober j.l. van Ons Eibernest tegen De Meervogels waarbij “gestaakt wegens wanordelijkheden” stond. Verder konden we zien dat de coach van Ons Eibernest een gele kaart had ontvangen. En vanzelf, zonder natuurlijk precies te weten wat er zich toen heeft afgespeeld, ga je onbedoeld toch het plaatje zelf invullen. En het grappige is dan om vandaag bij de wedstrijd van onze A1 tegen Ons Eibernest toch een soort van bevestiging te krijgen van dat beeld wat je jezelf al – terecht of onterecht – had gevormd.

De wedstrijd was in mijn ogen niet eens zo heel erg fysiek of gemeen. Het was meer dat Ons Eibernest heel erg verbaal tegen de scheidsrechter, elkaar en onze spelers bezig waren… een soort van mentale oorlogvoering met soms wat irritant gedrag gericht op het ontregelen van de tegenstander. Zoals bijvoorbeeld bij een strafworp inlopen en ondanks dat de bal al door de korf is gevallen toch nog even tegen de nemer aanlopen. Of constant mekkeren tegen de scheidsrechter over elk duwtje die je ontvangt, maar natuurlijk niet over het duwtje dat je net daarvoor hebt uitgedeeld.

En was het nu dat Ons Eibernest daardoor zelf beter ging spelen? Ik denk het niet. De coach van Ons Eibernest kreeg een waarschuwing voor praten tegen de scheidsrechter en een speler van Ons Eibernest mocht het veld verlaten. Bewijs je jezelf of je teamgenoten daarmee een dienst?

Veel van het spel van Ons Eibernest moest bij twee goede heertjes vandaan komen, in elk vak één. Er zat één heertje bij die echt een prachtig schot van grote afstand had. Maar hij deed zichzelf geen plezier: naarmate je bij hem de ergernis zag toenemen, ging hij vanzelf steeds slechter schieten.

Zo zie je maar dat korfballen niet alleen een balletje door een korf gooien is, maar ook zeer zeker omgaan met de randverschijnselen binnen en buiten het veld. Peter had in zijn laatste wedstrijdverslag geschreven dat hij vindt dat onze A1 de laatste tijd grote stappen aan het nemen is. Na vandaag denk ik dat daaraan toegevoegd kan worden dat onze A1 vandaag grote stappen heeft gemaakt door zich niet mee te laten slepen met de randverschijnselen. Maar gewoon te blijven korfballen, zelfs toen het even wat tegen leek te gaan zitten.

In de eerste helft van de wedstrijd ging het heel voorspoedig: 1-0 afstandsschot Jasper, 2-1 kleine kans onder paal Mark, 3-2 afstandsschot Tim, 4-2 afstandsschot Tim, 5-2 onder de armen van tegenstander door Brendan, 6-3 schot Jasper, 7-4 doorloop Madelief, 8-4 strafworp Chloë, 9-4 kleine kans onder paal Joanne, 10-5 kleine kans onder paal Mark, 11-5 afstandsschot Chloë, 12-7 kleine kans onder paal Mark, 13-7 strafworp Chloë en ruststand 13-9.

Vlak na rust had Ons Eibernest een opleving, of moet ik zeggen “hadden onze kanjers hun dipje”, waarna de stand terug gebracht werd naar 13-13. Gelukkig keerde toen het tij. Het werd 14-13 met een kleine kans onder de paal door Chloë, 15-13 doorloop Mark, 16-14 doorloop Suze, 17-14 afstandsschot Brendan, 18-16 vrije worp Suze, 19-17 doorloop Mark.

Ik wil toch nog even opmerken dat Jasper in mijn ogen de laatste paar keren goed aan het invallen is. Een geruststellende gedachte aangezien we bij de laatste wedstrijden toch veel een beroep op invallers/vervangers moesten doen.

In de laatste minuten werd het nog heel erg spannend, maar de eindstand bleef steken op 19-18, winst voor onze A1. Gelukkig weer eens aan de goede kant van de streep.