Verslag A1: “Voor alles is een eerste keer”

Ik kan me nog heel goed herinneren hoe ik me voelde, een jaar geleden, toen ik als vijftienjarig meisje voor het eerst in de A1 ging spelen. Ik was best zenuwachtig en ietwat onzeker. Ik had nog de B-leeftijd, maar moest tegen 17- en 18-jarige meisjes gaan spelen.

Maar al doende, en door in te vallen bij Haarlem 2, 3 en 4 (spelen tegen tegenstanders die je moeder hadden kunnen zijn) leer je zoveel bij. Vooral als je dan ook met ex-Haarlem 1 spelers mag spelen die je telkens aanwijzingen geven.

Maar desalniettemin kan ik mij heel goed voorstellen dat Esmée vandaag heel zenuwachtig was toen ze samen met Olav (ook pas 13 en 14) de laatste minuten van de wedstrijd bij ons mochten invallen.

Vandaag moesten we naar Leiden, KZ Danaïden A2. De wedstrijd begon heel voorspoedig voor ons en stonden we bij rust voor met 4-10 door scores van Jelle, Chloë, Mark, Jelle, Joanne, Brendan, Jelle, Brendan, Mark en Suze. Het ging best lekker.

Na rust liepen we verder uit naar 6-14 door scores van Mark, Madelief, Suze en Mark. Maar daarna ging het een stuk stroever. We hadden, zoals we bijna elke wedstrijd wel hebben, een mindere periode, maar in tegenstelling tot de voorgaande wedstrijden bleven we zelf ook scoren. Zodat het uiteindelijk 12-19 werd door scores van Madelief, Joanne, Brendan, Olav en Mark.

Een belangrijk pluspunt van deze wedstrijd vond ik dat we als team gewoon door bleven gaan zelfs toen het iets minder ging en dat we vandaag ook aangetoond hebben dat we veel kunnen scoren met afstandsschoten. Maar ik vond het vooral heel leuk om te zien hoe goed Olav en Esmée het deden.

 

Geschreven door: Chloë (A1)