Verslag A2: “Twee vakken, één team”

Soms heb je van die wedstrijden waarbij het lijkt alsof je in een dikke laag modder speelt. Dit was zo’n wedstrijd. Op voorhand leek er niks aan de hand, vorige week werd glansrijk van Helios A1 gewonnen met 23-9 en de tegenstander van deze week, Sporting West A2, stond puntloos onderaan. Het bekende cliché dat je in sport iedere week weer bij nul begint bestaat echter niet voor niks.

Jasper speelde deze week mee bij de A1 op de plek van Jelle en de A3 speelde tegelijkertijd ergens heel ver weg in Noord-Holland, vandaar dat Inge de plek van vierde heer invulde. Het eerste aanvalsvak bestond zodoende uit Nika, Lieke, Inge en Thomas en aan Maaike, Marin, Melle en Wouter de eer om de eerste aanvallen van Sporting West tegen te houden. De beginfase was uitstekend, met een snelle 4-1 voorsprong op het scorebord leek een herhaling van de week ervoor in de maak, maar niets was minder waar. Vanaf dat moment veranderde de wedstrijd in een verhaal van twee vakken met ieder hun eigen verhaal.

In het eerste aanvalsvak kreeg Sporting West wat meer grip op de wedstrijd, wat er voor zorgde dat aanvallen aan onze zijde zeer stroef verliepen. Daarnaast was er de pech dat het herenduo van Sporting West in dit vak voor Inge zeer lastig te bespelen was; één zeer snelle en beweeglijke heer en een vrij fysieke heer. Hadden de vakken andersom gestaan dan was het waarschijnlijk een hele andere wedstrijd geweest.

Het andere vak was, zoals gezegd, een heel ander verhaal. Hier liepen de aanvallen vrolijk verder waar ze vorige week waren gebleven, alleen besloot de bal deze week niet door de korf te willen. Al het reboundoverwicht en alle aanvalskansen wilden zich maar niet uitdrukken in goals. Dat betekende dat gedurende de eerste helft Sporting West dichterbij sloop, gelijk kwam en vervolgens met een 5-6 voorsprong de rust in ging.

Na wat inhoudelijke aanwijzingen voor Nika, Lieke, Inge en Thomas en een “blijf vooral doen wat je doet en hopelijk gaat die goal nou eindelijk eens vallen” voor Maaike, Marin, Melle en Wouter was het tijd voor de tweede helft. Maar niet voordat we verrast werden door Jasper die zo snel mogelijk terug was gekomen uit Oegstgeest, alsof hij voelde dat hij zijn team uit de brand moest helpen.

Ondanks de aanwijzingen tijdens de rust lukte het het in de tweede helft nog steeds niet om echt lekker in de wedstrijd te komen. Gelukkig speelde Sporting West ook geen bijzondere wedstrijd en de achterstand bleef in het eerste deel van de tweede helft dan ook beperkt tot één of twee goals. Ondertussen had Inge dapper aangegeven dat het misschien een goed idee was om Jasper op haar plek te brengen en had Jasper gelukkig nog genoeg energie over.

Met Jasper tegenover de snelle en beweeglijke heer en Thomas tegenover de fysieke heer lukte het in dat vak eindelijk om wat meer overwicht te creëren en zo’n tien minuten voor tijd besloten acht Haarlem spelers dat het maar eens tijd werd om de wedstrijd op slot te gooien. Toen Lieke de 9e Haarlemse goal en gelijkmaker raak schoot leek er geen twijfel meer over te bestaan dat de overwinning ook zou worden binnengesleept. Tekenend voor de wedstrijd was de 10-9, een strafworp. Geen perfecte goal uit een fantastische aanval, maar hard werk en een overtreding. Marin gooide de wedstrijd vervolgens een paar minuten voor tijd volledig in het slot met een doorloopbal, waarna Jasper met een afstandsschot de kers op de taart verzorgde en de 12-9 eindstand bepaalde.

 

Geschreven door: Mikki (coach A2)