Verslag C1: “26-1”

Over de wedstrijd zelf, tussen twee teams die allebei niet in deze poule thuishoren, denk ik dat ik kort kan zijn: mooi hoog bal- en bewegingstempo, prachtige schoten en acties, een genot voor het oog en zelfs met tijd en wijle frivool spel. Ik heb zitten genieten van onze kanjers. Maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het natuurlijk altijd gemakkelijker korfballen is met een tegenstander die niet in staat is om druk te geven…

Over het scoreverloop doe ik wat langer, maar de minder geïnteresseerden kunnen misschien deze alinea overslaan… Het begon bij Abel schot, Zoë schot, Olav doorloop, Dylan schot, Zoë doorloop, Manisya schot, Olav schot van onder de korf, Esmee schot, Rik doorloop, DSO doorloop, Esmee schot, Dylan doorloop, Zoë schot en rust.
Na rust gingen ze pas echt helemaal los: Zoë met een variant op de vrije worp, Esmee schot, Esmee na flitsende combinatie met aangever en op het verkeerde been zetten van tegenstander eindigend in doorloop, Abel van onder de paal na voortreffelijk werk van Zoë, Marieke schot nadat er enige verwarring was waardoor tegenstandster aan de verkeerde kant verdedigde en iedereen vanaf de kant riep “doen”, Dylan doorloop, Esmee schot, Rik met een fantastisch afstandsschot, Abel doorloop, Esmee schot, Carlijn exacte kopie van Esmee schot, Marieke schot, Abel doorloop, en de hekkensluiter Dylan vanaf echt onder onder de korf.

Overigens mijn complementen en bewondering voor de (positieve) wijze waarop de coach van de tegenpartij zijn kinderen bleef aanmoedigen. En uiteindelijk, wellicht een schrale troost, ben ik toch wel blij dat ze er toch nog één hebben kunnen maken. Dus Esmee het is je vergeven :-).

Ik kan niet wachten op de volgende wedstrijd…