C2 Kampioen: “Winnende coaches hebben ALTIJD gelijk!”

Details Written by Kees van den Berg Published: 24/10/2017

Dank jullie wel dames! Dankzij jullie kan ik tot het einde van de zaalperiode hier voorlopig nog wel even op teren. Het maakt niet uit hoe onredelijk ik ben. Al heb ik nog zo ongelijk en zeg ik de stomste dingen. Het maakt allemaal niet uit: als winnende coach heb ik altijd gelijk!

En je begrijpt natuurlijk wel dat ik mijn trainer-coach-jasje voorlopig nog even niet uittrek. Al zullen mijn collega’s het op mijn werk een beetje vreemd vinden (ruiken) als ik een week lang in dezelfde trainersjas boven mijn overhemd, mooie broek en zwarte schoenen kom opdagen. Maar dat maakt mij niet uit aangezien winnende coaches altijd gelijk hebben.

Vlak na de met 8-2 gewonnen wedstrijd tegen Tempo werden de dames van de C2 toegejuicht en gehuldigd. En terecht. Want het is natuurlijk wel leuk dat wij “winnende” coaches met z’n drieën van tevoren tegen elkaar gezegd hebben dat ons doel was de C2 dit jaar kampioen te maken (hoewel wij ook nooit gedacht hadden dat het gelijk in het najaarsseizoen zou gaan gebeuren), maar uiteindelijk zijn het de spelers in het veld die het moeten doen.

Want hoe je het ook wendt of keert uiteindelijk hebben onze jonge honden het zelf gedaan. Ze hebben er, ondanks dat wij ze veel achter hun broek hebben moeten zitten en er nog veel voor verbetering vatbaar is, met z’n allen in de wedstrijden hard voor gewerkt. Onze tegenstanders gaven het niet cadeau met één verloren, één gelijk gespeelde en vier gewonnen wedstrijden.

De wedstrijd tegen Tempo begon voorspoedig, maar was ook zeer zeker geen gemakkelijke wedstrijd, ongeacht wat het wedstrijdverloop laat zien: 1-0 doorloopbal Anne-Fleur,  2-0 schot Cilla, 3-0 schot Rinske, 4-1 schot Anne-Fleur, 5-1 schot Lisanne, 6-1 doorloopbal/schot  Rinske, 7-1 strafworp Lotta en 8-2 (tevens eindstand) doorloopbal Carlijn B.

Daarnaast was het goed om te zien dat Lara na lange afwezigheid toch nog even een paar minuten mee heeft kunnen spelen, en zelfs nog bijna tot scoren kwam. En was het ook bijzonder om te zien hoe goed Willemijn (D2, zusje van Anne-Fleur) haar eerste minuten in een officiële (niet eens haar eigen) wedstrijd speelde.

Ik hoop dat onze jonge honden hieruit het – bij sommigen zo broodnodige – zelfvertrouwen putten, waardoor ze de motivatie en teamspirit kunnen vinden om er ook tijdens de trainingen nog harder voor te gaan werken. Met tot doel om SAMEN beter te worden.

Nu is het gewoon twee weken rustig de tijd nemen voor de dames om te genieten van het welverdiende behaalde kampioenschap, om vervolgens zich weer op te laden voor de zaal. En dan hoop ik oprecht dat de dames nog beter naar ons coaches gaan luisteren, zich nog beter gaan inzetten tijdens de training en dan zeg ik dat zolang ze maar voor elkaar blijven werken, deze dames tot nog meer in staat zijn dan alleen maar een kampioenschap binnen halen.

En jullie weten het! Winnende coaches hebben ALTIJD gelijk!