Verslag TOP C5 – Haarlem C2: “Meters maken!”

In de wielersport zie je dat wielrenners, ondanks dat ze in een grote ronde zoals de Tour de France een rustdag hebben, nog steeds voor een paar uur op de fiets gaan zitten. Je zou denken “hebben ze al niet genoeg kilometers gemaakt!”, maar nee.

In de korfbal moet je ook meters maken. Je moet letterlijk meters maken omdat je nu eenmaal bij korfbal moet blijven bewegen anders krijg je de bal nooit aangespeeld of sta je altijd verdedigd. Een uur lang korte sprintjes trekken is niet niks en dus zal je toch regelmatig moeten oefenen om daarin bedreven te worden.

Daarbij komt dat je gewoon meters moet blijven maken om op elkaar ingespeeld te raken. Weten wat je medespeler gaat doen, bij voorkeur zelfs voordat je medespeler het weet.

Afgelopen zaterdag moesten onze jonge honden op bezoek bij Top, altijd een geduchte tegenstander, al is het de C5. En afgaande op eerder gespeelde wedstrijden een titelkandidaat voor deze poule.

Op voorhand vroegen een aantal kinderen of ze een kans maakten. Mijn antwoord was (weliswaar in andere bewoordingen, maar toch): als iedereen meters maakt kunnen jullie van iedereen in deze poule winnen.

De wedstrijd begon niet echt heel voorspoedig. Doordat net dat ene metertje niet op tijd werd dichtgelopen kwamen we met 2-0 achter te staan. Na het wisselen van het vak, was het andere vak niet bij machte om dat ene metertje extra te lopen om aanvallend de korf te vinden. Er werden genoeg meters gelopen, inzet was er wel, maar niet efficiënt. Gelukkig bleef het tot rust slechts 2-0.

En het is dan grappig om te zien dat door het inbrengen van een loper in het vak dat aanvallend niet liep, dat het opeens wel gaat lopen. Dat bedoel ik overigens helemaal niet naar tegenover degene die gewisseld werd. We hadden zomaar nog drie of vier speelsters kunnen wisselen, toevallig was zij aan de beurt.

Het mooie overigens is dat als je maar weet wanneer je moet versnellen en ziet waar je heen moet lopen, je ook minder hoeft te lopen. Als je op halve snelheid een poging doet om vrij te komen en de verkeerde kant oploopt, en dus gedoemd bent te mislukken, moet je weer opnieuw beginnen. Terwijl als je het de eerste keer gelijk goed doet de tegenstander achter de feiten moeten gaan lopen. Want volgens de wet van Bartje vliegen ze er dan ook nog wel eens in. En dat geschiedde, de 2-1 was een feit.

En dan zie je dat iedereen er weer in begint te geloven. Dan wordt er verdedigend wel door iedereen dat ene stapje extra gemaakt. Dan zie je dat onze speelsters wel die diepe bal durven te gooien en dat de bal nog aankomt ook. En zomaar vliegt de 2-2 erin.

Dan zie je speelsters die normaliter wat afwachtend spelen opeens wel voor hun tegenstanders kruipen en de bal veroveren. En speelsters die vaak net een stapje te laat zijn omdat ze net even die ene seconde hun tegenstander kwijt zijn, nu opeens wel op tijd met de handen hoog staan. En dus het verdedigend dicht houden.

En dan vliegt de 2-3 erin. En kregen onze meiden nog meer vleugels. Dan zie je speelsters die vroeger misschien gelijk gewisseld hadden willen worden als ze hard waren gevallen, maar nu door de pijn heen bijten om maar niet eruit te hoeven gaan.

Uiteindelijk werd het 2-6 voor onze jonge honden. Een prachtige uitslag. En zo zie je maar weer dat wanneer iedereen, niemand uitgezonderd, meters maakt en hun eigen tegenstanders geen meter geeft, je met dit team in deze poule voor niemand onder hoeft te doen. En het enige wat ze daarvoor moeten doen is meters maken…