Voorstelronde nieuwe trainer B1 + Wedstrijdverslag

korfbal vet cool articleGoede dag, ik ben Peter Kooij, trainer van Haarlem B1 samen met Ronald. Ik ben al meer dan 30 jaar korfbaltrainer en ben zelfs Bondsoefenmeester en 3 jaar bondscoach van de Catalaanse jeugd geweest. Nu ben ik bezig met Haarlem B1 om de kinderen iets te leren (iets anders dan dat ze gewend zijn).

Door de jaren heen heb ik mijn eigen spel ontwikkeld met eigen loop- en gooilijnen, niets nieuws, maar anders. Zo heb ik mijn eigen uitdrukkingen om iets duidelijk te maken, bv “je kan nog geen varken in een telefooncel raken” en ik heb eigen regeltjes. Eén daar van is dat degene die het 5e doelpunt in de wedstrijd doorlaat het verslag moet schrijven. Nu zijn er gebeurtenissen in het universum die niet geheel te verklaren zijn, zoals het noorderlicht, hoeveel kracht is er voor nodig om een saturnus 5 raket te onttrekken aan de zwaartekracht van de aarde of waarom gaan mensen met een redelijk verstand op een telefoon kijken om te wachten of er ergens een pokamonnetje opduikt om vervolgens als een gek met honderden naar een onbekende plek te lopen om te kijken of het daar is, om vervolgens weer uren naar het schermpje te kijken of er een nieuwe pongetje opduikt. Ook een onbekend fenomeen is dat bij het eindsignaal van de scheidsrechter, deze floot de wedstrijd tegen Groen-Geel (later in het verslag leest u dat we deze gewonnen hebben) de kinderen van Haarlem B1 gillend en juichend over het veld liepen, maar niet om de overwinning te vieren, maar riepen “Peter moet het verslag schrijven”. De reden voor de uitbundige euvorie is dat als ze er minder dan 5 doelpunten door laten, ik het verslag moet schrijven. Oké, daar gaan we dan.

Het is 17 september 2016 ergens tussen Delft (waar ik woon) en Haarlem, ben ik met de opstelling bezig. We hebben vaste vakken gemaakt met Jelle als doordraai heer. Wouter was vrijdag op de training uitgevallen met pijn in zijn knie (groeipijn), maar ook de training van dinsdag en vrijdag speelden mee. Deze dagen hebben we gebruikt om de loop- en ballijnen in een wedstrijd in vorm te gieten. Het ging goed, zolang Ronald en ik bleven hameren op de speelwijze om niet voor je eigen gewin te gaan. De laatste 10 minuten van de vrijdag training waren vrij spel en er bleef niets over van de getrainde looplijnen. Een goede generale voor de wedstrijd tegen Groen-Geel. Omdat ik geen idee had waar ik naar toe moest rijden, stapte ik in één van de auto’s van de ouders of Ronald en reed vervolgens via afzettingen, omleidingen en een honderd tal verkeersborden in een onbekend gebied, naar een Korfbal vereniging waar ik ook nog nooit ben geweest. We komen er en ook nog met een heel team en op tijd.

Ik hield het praatje voorafgaand aan de wedstrijd om even alles te bespreken wat we getraind hadden en dat we daar ook niet van gingen afwijken en deze wedstrijd zouden gebruiken als oefenpotje. Al gelijk na het begin signaal bleek dat de getrainde looplijnen en speelwijze tot veel kansen leidden en als we collectief zouden blijven spelen vallen de doelpunten vanzelf. Het was in het begin best moeilijk om het spel te blijven spelen als je zoveel kansen krijgt. Na 5 minuten viel pas het eerste doelpunt door Thomas (doorloop) uit een goed opgezette aanval. Daarna ging het snel 0-2 door Inge, 1-2. De aanvallen gingen steeds meer vanuit het boekje, het baltempo ging omhoog en we kregen steeds meerdere doelpogingen per aanval. 1-3 door Suse, 1-4 door Jayden en 1-5 door Thomas en al deze doelpunten kwamen uit korfballlende acties. Een logisch gevolg van deze speelwijze is dat je in het systeem moet blijven en de bal het werk moet laten doen en het belangrijkste blijven kijken en voor elkaar werken. Na een minuut of 10 werd het spel weer beter en vielen de doelpunten ook weer 1-6 en 1-7 door Diewert en de laatste 1-8 door Inge. In de rust weer benadrukken dat als we veel kansen zouden krijgen, wel ons spel moesten blijven spelen en niet in de valkuil trappen door zoveel mogelijk door elkaar te schieten, doorlopen vanuit een chaos.

Na de rust liepen de aanvallen als getraind en afgesproken. Thomas maakte 1-9 en Jelle 1-10 en 1-11. En inderdaad door de vele kansen en mogelijkheden werden we onze eigen tegenstander. De kansen bleven, maar het spel viel weg en daarvoor in de plaats veel individuele kansen . In 15 minuten werd er daarom maar 1 keer gescoord 1-12 door thomas. In de laatste 5 minuten scoorde we nog 2 keer 1-13 door Inge en 1-14 door Jelle. In de 30e minuut maakte Groen-Geel de eindstand 2-14.

Natuurlijk was het een goede wedstrijd tegen een zwakke tegenstander en trainen we pas 2 weken op dit systeem. Het moeilijkste zal worden om te blijven samenspelen en niet voor je zelf te gaan proberen te scoren. Het is voor je zelf misschien wel goed dat je 2 keer gescoord heb, maar als je daardoor 3 doelpunten hebt ontnomen van je vak, gaat het niet goedkomen. 1 keer trainen en dan weer tegen Groen-Geel, maar dan thuis om 12.15 uur. Tot volgende week.

Ook een oud gebruik van mij: De kreet van Peet.
Als je van zwemmen slank wordt, wat doet een walvis dan verkeerd?