Wedstrijdverslag Tempo D2 – Haarlem D1

korfbal vet cool articleIn zwaarste poule eerste klasse worden geen zoete broodjes gebakken

Hebben jullie dat ook wel eens? Dat je gewoon een baaldag hebt omdat je zelf of je zoon of je dochter verloren heeft… Met bepaalde wedstrijden kan ik me bij verlies best gemakkelijk neerleggen, maar een dag later na de wedstrijd van de D1 tegen Tempo voel ik nog steeds een nare nasmaak in mijn mond.

En mijn eerste reactie was eigenlijk dat ik geen wedstrijdverslag wilde schrijven. Maar een dag later realiseer ik me dat ik daarmee de kinderen tekort zou doen en een aantal mensen teleur zou stellen :-).

We wisten van tevoren dat het een moeilijke wedstrijd zou gaan worden en dat alles zou moeten kloppen om de overwinning mee naar huis te nemen. In de hoogste poule van de eerste klasse (1DA) is het onvermijdelijk dat er geen zoete broodjes worden gebakken en dat je niet elke week 29 kadootjes van de goede Sint krijgt.

De wedstrijd begon moeizaam, maar hoopvol. Vanaf het begin werd er goed verdedigd door beide teams. Tempo had een aantal dames in hun team waarbij onze dames dwergen leken (dat heb je nog in deze leeftijdscategorie). Het eerste punt viel pas in de zevende minuut door een afstandsschot van Dylan. In de dertiende minuut scoorde Tempo de 1-1. In de twintigste minuut scoorde Carlijn vanuit een strafworp de 1-2. En gelijk daar achteraan scoorde Tempo de 2-2. Drie minuten later scoorde Carlijn de 2-3 met een mooie doorloopbal en ging het weliswaar moeizaam maar leek er nog geen vuiltje aan de lucht.

Tempo zette veel druk en daar had de D1 zichtbaar moeite mee. Tempo gebruikte veel hun armen om onze spelers op te vangen en er werd aardig wat geduwd (gelukkig zonder dat het echt gemeen werd). Maar de scheidsrechter floot er niet voor. Vrij komen was daardoor moeilijk en we hadden niet het geluk dat de afstandsschoten erin vielen. Daar kwam bij dat de afvang vaak door Tempo werd gewonnen.

De ommekeer kwam toen Zoë geblesseerd uitviel. We waren toch al gehavend aan de strijd begonnen. Rinske was ziek thuisgebleven en er waren een aantal kinderen die voorafgaande de wedstrijd klaagden over pijntjes en zich niet lekker voelden. Tieme’s suiker was weer veel te hoog, maar ging vanwege het gebrek aan reserve’s toch door.

Ik denk dat ik wel kan stellen dat Tempo gewonnen heeft doordat zij hun beste jongetje de hele wedstrijd als meisje hebben ingezet terwijl er nog twee meisjes op de bank zaten (vandaar mijn nare nasmaak). Dit jongetje was zeer beweeglijk en kon heel goed schieten. Met rust stond het 7-3, waarvan het jongetje er toch zeker vijf had gescoord.

Na de rust leek het wel of het vuur bij de D1 was gedoofd. Niks lukte meer. Er werd minder gelopen en afstandsschoten vielen niet goed. En verdedigend lieten ze zo nu en dan ook wat steekjes vallen. Toen Zoë weer in het vierde kwart er in kwam voor Lara die last had van haar enkel kon het jongetje verkleed als meisje niet veel meer uitrichten. Maar het tij was al gekeerd. Tieme en Carlijn scoorden beiden nog een keer waardoor de eindstand 12-5 werd.

En als je achteraf gaat relativeren dan moet je misschien concluderen dat de coach van Tempo heel uitgekookt, binnen de geldende korfbalregels, alles heeft gedaan om de winst te behalen. Pas vanaf de C mag een jongetje binnen de wedstrijdsport geen meisje meer zijn (en visa versa).

En misschien moeten we ons tegelijkertijd bedenken dat in onze D1 wel vier tienjarigen zitten waarvan er drie vorig jaar nog 4-korfbal speelden. En dat meedraaien in de hoogste poule van de eerste klasse al een prestatie op zich is.