Wedstrijdverslag van Madjoe D1 – Haarlem D1

korfbal vet cool article“A coaches wet dream! Or biggest nightmare?”

Mijn coach-hart gaat harder kloppen wanneer ik zie hoe andere coaches zoals Noud, Lloyd en Guido hun ziel en zaligheid leggen in trainingen en het coachen. En hoe leuk(er) is het wel niet als het team daarop reageert door tijdens de wedstrijden te doen wat ze in de trainingen hebben geoefend. Maar soms blijven ze ook de dingen doen die je als coach iets minder vindt. Maar wat moet je als coach als ze desondanks toch blijven winnen?

De D1 traint al weken op doorloopballen waarbij de loper onder of naast de korf uitkomt. En hoe leuk is het dan om te zien dat het eerste punt van de wedstrijd van vandaag tegen Madjoe werd gescoord door Dylan met een bovenhandse doorloopbal 0-1. Binnen de minuut scoorde Madjoe de gelijkmakende 1-1 en hadden we nog het idee dat het wel eens een spannende wedstrijd zou gaan worden.

Soms doen je spelers ook iets wat niet perse fout is, maar waar je als coach graag ziet dat ze ook voor de andere opties gaan. Zo hebben veel kinderen bij de D1 de “gewoonte” om voor de doorloopbal te kiezen. Zoals bij de 1-2 van Lara, een onvervalste doorloopbal. Waarop Madjoe reageerde met een mooi afstandsschot 2-2.

Afgelopen vrijdag heeft de D1 heel specifiek het 4-0 getraind met de opdracht voor het schot te gaan in plaats van de doorloopbal. Bij het aannemen van de bal al gelijk naar de korf draaien, kijken of je zelf kan schieten ook al is er geen vaste afvang, en anders de bal afspelen naar links of rechts. En dan naast je teamgenoot aansluiten, je tegenstander mee proberen te trekken en dan snel van richting veranderen om bijvoorbeeld achter zijn rug weg te lopen, waarop je teamgenoot de diepe bal geeft en dan gaan voor het schot. En dan moeten de andere spelers vanuit de 4-0 de afvang doen. En natuurlijk niet vergeten achter je eigen bal aan te gaan. Pas bij de 2-3 (Dylan) kwam dit tot zijn recht.

En dat oude gewoontes moeilijk af te leren zijn blijkt wel uit dat de 2-4 (Carlijn), de 3-6 (Zoë), de 4-7 (Rinske), de 4-9 (Carlijn) en de 4-10 (Milo) ook allemaal prima uitgevoerde doorloopballen waren. De doorloopbal van Zoë was wel heel erg mooi. Zoë liep richting de korf en kreeg de bal met een boogje vanuit haar rug over haar heen gegooid (ook geoefend tijdens de training) en legde de bal prachtig over de rand van de korf. En dan kan je als coach nog zo graag willen dat ze meer gaan schieten, maar als ze zulke mooie doorloopballen maken, wat kan je als coach daar dan op tegen hebben!

Dylan maakte de 4-8 vanaf een onmogelijke afstand terwijl Guido nog hard riep “niet doen”. Maar het mocht niet baten, het leed geschiedde: Madjoe stond weer een extra punt achter.

Het principe van winnen is simpel: je moet altijd één punt meer scoren dan je tegenstander. Maar winnen doe je niet alleen door zelf punten te scoren. Dat doe je ook door het je tegenstander onmogelijk te maken om te scoren. En dat deed de D1 vandaag dan ook. De focus lag verdedigend op geen doorloopballen tegen krijgen.

De jongens stonden goed te verdedigen. Tieme en Teun waren aanvallend redelijk onzichtbaar maar verdedigend stonden ze hun mannetje, waardoor hun tegenstanders niet veel konden uitrichten. Ook een goede kwaliteit. Lot had het in het begin van de wedstrijd een beetje lastig met haar meisje, maar gaande weg de wedstrijd had ze haar tegenstander in “the pocket”. Alleen de dames van Madjoe wisten te scoren, twee doorloopballen en drie afstandsschoten. De afstandsschoten waren ingecalculeerd, de doorloopballen iets minder, maar niet onoverkomelijk.

Eigenlijk vanaf de 4-7 was het spelverloop dusdanig dat het iedereen wel duidelijk was dat de D1 de voorsprong niet meer uit handen zou gaan geven. Alleen de schoten van de 2-5 (Carlijn) en de uiteindelijke eindstand 5-11 (Carlijn) waren zoals ze de dag daarvoor geoefend waren.

Leuk om te zien dat ondanks dat de D1 drie nieuwelingen heeft vanuit de E (Lot, Teun en Milan) ze het toch zo goed blijven doen in de eerste klasse. Dat komt vooral omdat het hele team zich voor elkaar blijft inzetten en ze er allemaal voor gaan. Ze liepen voor elke bal. Zoë voorop, waarbij de muur soms iets te dicht op het veld voor haar stond…

Om terug te komen op de vraag: Maar wat moet je als coach als ze desondanks toch blijven winnen Dan neem je je pet af en maak je een diepe buiging.

Goed begonnen D1!