Winderig en koud langs de lijn…

a1 2016 2017…maar op het veld ging het er warm aan toe!

Wedstrijden tussen stadgenoten blijven altijd een aparte lading houden. Zo ook de wedstrijd van onze A1 tegen de A1 van Aurora afgelopen dinsdagavond. Het was winderig en koud langs de lijn. En zo was ook een beetje de sfeer. De spanning was goed te voelen. Niet alleen op het veld, maar ook onder de toeschouwers was de rivaliteit goed te merken. Maar waarom eigenlijk?

De laatste twee ontmoetingen waren al titanenwedstrijden, waarbij het verschil tussen beide teams niet groot was. En dus beloofde ook deze wedstrijd een spannende te worden. Haarlem moet het van het korfballen hebben. En Aurora is meer van de inzet, het fysieke spel en de combinaties bij de vrije worpen. En als je onze A1 vaker hebt zien spelen weet je dat zij juist moeite heeft met fysiek spel van haar tegenstanders.

Gelukkig was er in tegenstelling tot de vorige wedstrijd tegen Aurora wel een scheids die – ook niet altijd, maar toch regelmatiger – optrad tegen het fysieke spel. En misschien daardoor kwam onze A1 beter aan spelen toe. Niet alles ging perfect, maar met tijd en wijlen liet onze A1 leuke combinaties zien. En het grootste deel van de wedstrijd had onze A1 het overwicht, waardoor ze halverwege met een aantal punten voor kwamen te staan. Maar richting het einde werd het nog spannend aangezien onze A1 wat inzakte en de kansen niet benutte. Terwijl Aurora opeens de kansjes er wel in schoot. Afgezien van het wederzijds afhouden, duwen en trekken en wat irritant kinderachtig gedrag was het over het algemeen een faire wedstrijd.

Mensen die mijn stukjes vaker lezen weten nu wel van mij dat ik een aversie heb tegen fysiek spel en dat ik vind dat daar veel sneller voor gefloten moet worden door scheidsrechters. Ik hou niet zo van de verruwing van het korfbal. Van kinds af aan vond ik voetballen al een leuk spelletje, en nog steeds wel. Maar later ervaarde ik het als vervelend om telkens voor mijn enkels geschopt te worden door spelers die hun gebrek aan voetbalkwaliteiten wilden compenseren met fysiek spelen. En dat zie ik ook terug bij korfbal.

Maar tegenwoordig schijnt het er allemaal bij te horen. Als ik Chloë hiernaar vraag is het voor haar gewoon de normaalste zaak van de wereld. Als iemand (de aanvoerder van Aurora, die eigenlijk het goede voorbeeld zou moeten geven) “bitch” tegen haar zegt, reageert ze er laconiek en lacherig op met “dan doe ik toch iets goed anders zegt hij het niet”. Maar eigenlijk vind ik dat je niet zo met elkaar op het veld om mag gaan. Van mij had hij door de scheids gewoon van het veld gestuurd mogen worden.

Binnen het veld ben je fanatiek, doe je je best om te winnen, laat je je misschien soms meeslepen omdat sporten nu eenmaal emotie is, maar je moet wel normaal tegen elkaar blijven doen!

De spelers en toeschouwers van Aurora mopperden veel op de scheidsrechter. En soms hoor je dan commentaar, waarbij je de neiging hebt om te reageren, maar waarvan je op voorhand al weet dat je dat beter niet kunt doen omdat je daarmee alleen maar het vuurtje hoger opstookt. Maar het invoeren van een spelregelbewijs voor toeschouwers zou mijn inziens soms ook niet een overbodige luxe zijn.

Als toeschouwers keihard gaan roepen om te scoren terwijl twee Haarlem-spelers op de grond liggen, dan vraag ik me echt af “waar ben je toch mee bezig?”. Vol vuur aanmoedigen. Prima! Maar winnen tegen elke prijs? Het schijnt er allemaal bij te horen…

Ik heb niet precies bijgehouden wie wanneer heeft gescoord, maar naderhand hebben we het proberen te herleiden. Bij rust was het 6-4 en de eindstand was 12-10. Voor de statistieken: de puntenmakers aan onze kant waren als we het goed hebben Joanne, Mark, Jelle (erin gekomen voor de geblesseerde Mark), Luce, Michiel allemaal 1x, Lloyd 3x en Chloë 4x. Iedereen had vol inzet gespeeld en regelmatig werden wij toeschouwers getrakteerd op aantrekkelijk korfbal. En of dat nu door onze spelers of door de tegenstanders gebeurde… dat maakt mij persoonlijk niet uit. Hoewel het natuurlijk altijd leuk is als onze A1 weer eens wint.